• دکتر حمیدی تقریبا قادر به تکلم نيست و بینائی او به حد کوری رسیده و کاملا استخوان هایش بیرون زده و بعد از پنج شش روز اعتصاب غذا، حمیدی را در پاگرد راهروی بند سيزده زیر پنجره بدون شیشه در میان معتادان تزریقی و اکثرا بیمار جای داده اند تا با سرمای شدید زمستانی تنبیه بشود
• می خواستم از جهان حقوق بشر درخواست کنم با اقدامات سریع و قانونی ماموران امنیتی را از جنایاتی که بر علیه زندانیان سیاسی در حال وقوع است، مانع شوند. بچه ها در حال خطرناکی هستند و در آستانه مرگ قرار دارند
 

جمعه ٢٣ بهمن ١٣٨٣ – ١١ فوريه ٢٠٠۴

راديو فردا: بیست روز است که از اتعصاب غذای تنی چند از زندانیان سیاسی در زندان رجائی شهر کرج می گذرد. یکی از این افراد دکتر فرزاد حمیدی است که گفته می شود در اثر اعتصاب غذای پیاپی، نه قادر به حرکت است و نه قادر به سخن گفتن. پدر این زندانی سیاسی در مصاحبه با رادیوفردا می گوید فرزند وی در شش ماه گذشته دو مرحله اعتصاب غذا کرده است.
شهرام میریان (رادیو فردا): در بيست و هفت مرداد سال جاری، در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران، گروهی در برابر دفتر سازمان ملل در تهران دست به تحصنی کوتاه زدند. ماموران اطلاعاتی بلافاصله وارد عمل شدند و 30 تن از متحصنان را دستگیر کردند که یکی از آنها دکتر فرزاد حمیدی بود. وی همراه با شش تن از زندانیان سیاسی، هم اینک بيست روز است که به خاطر شرایط ناگوار در زندان کرج، و به ویژه عدم تفکیک زندانیان سیاسی از زندانیانی که جرائمی چون قتل، سرقت مسلحانه، قاچاق و شرارت دارند، دست به اعتصاب غذا زده است. آقای تقی حمیدی پدر فرزاد، در مصاحبه با رادیوفردا به تشریح وضع و موقعیت فرزند خود می پردازد.

تقی حمیدی (پدر دکتر فرزاد حمیدی، تهران): چهل روز است که ملاقات نداشتند ایشان و من نتوانسته بودم با ایشان ملاقات کنم. در روز سه شنبه گذشته با پسرم دکتر حمیدی ملاقات کردم. ایشان قبلا دو مرحله اعتصاب غذا دشتند و در سلول انفرادی به مدت پنجاه و شش روز در زیرزمین زندان اوین بودند و در آنجا هم به شدت شکنجه شدند. حالا هم شش ماه است به زندان رجائی شهر تبعید شده و به سفارش ماموران وزارت اطلاعات در زندان هم از ناحیه زندانیان عادی و هم از طرف ماموران حفاظت مورد شدیدترین توهین و بی حرمتی قرار می گیرد. دکتر حمیدی تقریبا قادر به تکلم نبود و بینائی او به حد کوری رسیده و کاملا استخوان هایش بیرون زده و بعد از پنج شش روز اعتصاب غذا، حمیدی را در پاگرد راهروی بند سيزده زیر پنجره بدون شیشه در میان معتادان تزریقی و اکثرا بیمار جای داده اند تا با سرمای شدید زمستانی تنبیه بشود. سه روز پیش از این بود که من توانستم با ایشان یک ملاقات هفت هشت دقیقه ای داشته باشم. البته این ملاقات هم کاری بود که ایشان قدرت تکلم نداشت و چشم هاش هم نمی دید و من را گریه گرفت و ایشان هم برگشتند رفتند که من ناراحت نباشم و ازش تقاضا کردم که اعتصاب تان را بشکنید چون دولت می خواهد شماها از بین بروید، اهمیت نمی دهند. شما اعتصاب تان را بشکنید که ایشان قبول نکردند. این است که مرجع رسمی بگوئیم نیست، در ایران. خود من را سه چهار بار به دادگاه مراجعه داشتم، هم خود دادگاه مرا خواسته بود هم اطلاعات خواسته بود و به شدت مورد تهدید قرار دادند و حتی، با اینکه من سی و شش سال سابقه خدمت دارم در وزارت بهداری، به من اعلام کردند که حقوق بازنشستگی شما را قطع می کنیم. در خاتمه می خواستم از جهان حقوق بشر درخواست کنم با اقدامات سریع وقانونی ماموران امنیتی را از جنایاتی که بر علیه زندانیان سیاسی در حال وقوع است، مانع شوند. بچه ها در حال خطرناکی هستند و در آستانه مرگ قرار دارند.