سخن روز

 

اول برادریت را ثابت کن

 

رییس شورای تشخیص مصلحت اخیراً چنین مصلحت دیده که یاد خیری از دکتر محمدمصدق بکند ولی او هم مثل باقی آخوندها فقط «دست بگیر» دارد و اگر تعریفی از کسی بکند محض بجا آوردن حق او نیست، به این امید است که بلکه چیزی گیر دعاگو بیاید.

 

وی نیز مثل همپالکی هایش در جستجوی اعتبار سیاسی است و مانند همگان میداند که دستیابی بدان جز با تکیه کردن به لیبرالیسم ممکن نخواهد بود و برای این کار ضامنی بهتر از نام بزرگترین دولتمرد آزادیخواه ایران یافت نمی شود.

 

رفسنجانی با حسابگری همیشگیش هدف را درست انتخاب کرده است ولی مثل تمام زبل­های سیاسی که گاه ترقی بسیار هم می­کنند، در یک مورد که البته اساسی است، اشتباه کرده است:

 

 ارث مصدق چیزی نیست که بتوان فقط با ذکر خیر او صاحب شد. وارث سیاسی مصدق شدن با رفتن به راه سیاسی اوست که ممکن می­گردد، یعنی با ترویج دمکراسی لیبرال و می­دانیم که این امر هم اصلاً در تخصص سلطان پسته نیست.

 

عوض کردن خانواده؛ سیاسی مثل تغییر نام خانوادگی نیست که با مراجعه به ادارهٌ ثبت احوال و از طرق اداری صورت بپذیرد، بلکه محتاج تغییر روش و منش است و داوران این تغییر مردم ایران هستند.آنها هستند که بر این تغییر مهر تأیید یا داغ باطله می­زنند. در سجل سیاسی رفسنجانی نوشته شده «علی اکبر ولد روح الله». با این نسب چیزی از ارث مصدق به وی نمی­رسد، باید به همان مرده ریگ پدر خودش قناعت کند.

 

ایران لیبرال