دانشجویان ایران همیشه پیشگامان مبارزات آزادیخواهانه وضد دیکتاتوری ملت ایران بوده اند .درنهضت ملی شدن صنعت نفت بدورانی می رسیم که بیگانگان وعوامل داخلی شان با کودتای ننگین بیست وهشت مردادسی ودو، راه را بر پیروزی کامل ملت ایران بستند و رهبران ملت را برای سرکوب بیشتر نهضت به بیدادگاههای نظامی کشاندند.حکومت نظامی را برکشور ایران حاکم ساخنتد ودمکراسی نوپای ایران را به زنجیر کشیدند. با آغاز محاکمه دکترمحمد مصدق رهبر نهضت ملی ایران نخست دانشجویان بودند که در اولین فرصت ممکن درد انشگاه تهران گرد آمدند وبانگ اعتراض خویش بگوش جهانیان رساندند . کودتاچیان بخشم آمدند وفرمان سرکوب بیرحمانه دادند ودر پی آن سه دانشچوی دانشکده فنی دانشگاه تهران غرقه در خون به شهادت رسیدند .ازآن هنگام، شانزده آذرر وز دانشجو نام گرفت.درتمام دوران خفقان محمدرضاشاهی وپس از آن در دوره استبداددینی برآمده از انقلاب به کژراهه رفته سال پنجاه وهفت در چنین روزی فریاد آزادیخواهی دانشجویان در فضای دانشگاههای کشور طنین افکن است . امسال از هفته ها پیش از 16 آذر،حاکمیت سیاست سرکوب پیشگیرانه را درپیش گرفته است.با احضار واخطاروگاه بازداشت دانشجویان تلاش میشود از برگزاری مراسم یادبود شهدای شانزده آذر ممانعت بعمل آید. دانشجویان چه خواسته هائی دارند ؟ دانشجویان چون همه ملت ایران،آزادی میخواهند .دانشجویان، آزادی محیط آموزشی را میخواهند آزادیهای اجتماعی وفردی برآمده از اعلامیه جهانی حقوق بشررا طلب میکنند .دانشجویان میدانند آزادی حق ملت هاست وهیچ ایدئولوژی ویا قانونی نمیتواند این حق ابتدائی را از انسانها سلب نماید .آنان میدانند دانشگاهها برای هدفهائی عالی تاسیس شده اند وبرای رسیدن به آن هدفها استقلال دانشگاه باید حفظ شود .پایمال کردن استقلال دانشگاهها به بهانه های امنیتی سدی است درراه تحقق اهدافی که مراکز آموزشی برای آن بوجود آمده اند .دردانشگاهها برخورد عقاید وآراء طبیعی واجتناب ناپذیر است وبه زایش راهها واندیشه های نوینی می انجامد . امروز،دانشگاههای ایران دراشغال نیروهای گوناگون امنیتی است ودانشجویان تسلیم ناپذیر با دست یازیدن به انواع روشها ابداعی وگاه تجربه شده میکوشند تا خواستهای بحق خویش را فریادکنند واز یمن گسترش عظیم وسایل ارتباط جمعی وپیشرفت تکنولوژی دررساندن صدای خود به جهان موفق شده اند . درآغاز سال تحصیلی جدید هنگامیکه حاکمیت درارزیابی به اینجارسید که تبلیغات سی ساله موثر نبوده ودگراندیشان روز به روز فزونی می یابند وبگیروببندها وکشتار وتجاوز نتوانسته است آزادیخواهان را از ادامه تلاش های مسالمت آمیز وپیگیر بازدارد، نغمه دیرینه ای دگرباره ساز کرد که دروس علوم انسانی دانشگاهها تحت تاثیر فرنگ غرب است وبرای ایجاد تغییرات درهمسو باحکومت اسلامی حاکم باید تحولی بنیادی درمحتوای کتاب ها وآموزش علوم انسانی پدیدآورد تادانشگاهها درراستای خواسته های حکومت قرارگیرد. مردم ایران تصرف خونین دانشگاهها وسپس تعطیل دراز مدت آنها بعنوان انقلاب فرهنگی رابیاددارند.ودیده شد که نتوانست موثر باشد ، آزمودن دگرباره طرحهای ناموفق نتایجی بیشتر از گذشته ببار نمی آورد . درسالهای نخست حکومت مذهب سالاران برخورد با بعضی رشته های علوم انسانی چون روانشناسی ورشته هایی از علوم اجتماعی حتا به تعطیل آن رشته ها انجامید ولی مادردورانی هستیم که دنیای ارتباطات همگان را از همه علوم با خبر میسازد وحذف علوم از برنامه های درسی کارساز نیست . دانشجویان بعد از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری بارها بصورت خود جوش ،نه برنامه ریزی شده به آنچه که اتفاق افتاده اعتراض کرده اند، آنان از نسلی هستند که برنامه های آموزشی وپرورشی آنها بانظارت شورای انقلاب فرهنگی تنظیم وبا دقت وحساسیت ویژه ای اجرا شده است.از وقتی که شنیده شد انتخابات بادوره های گذشته متفاوت است دانشجویان ایران این شنیده را باورکردند وبرای برگزاری انتخاباتی سالم به تلاش پرداحتند. ولی با خشونتهای شدید حکومت برخورد کردند .هجوم به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران در امیرآباد وضرب وشتم دهها دانشجوی ساکن کوی درآستانه انتخابات نه فقط نتوانست دانشجویان را به سکوت وادار نماید بلکه انگیزه دیگری در توسعه اعتراضات دانشجویی شد . درسی ساله بعد از انقلاب تحولات فراوانی در حکومت ایران بوجود آمده است که دراینجا نمیتوان به آن پرداخت ،ولی کوتاه سخن اینکه همه نیروهای موثر در انقلاب دراولین سالها ازمراکز قدرت برکنارشدند و روحانیون درارکان حکومتی آشکارا تصمیم گرفته دخالت واعمال نظر میکردند. از آغاز به کار دولت نهم حکومت روحانیان به حکومت سپاه تبدیل شده است وترکیب نمایندگان مجلس ،ورئیس جمهور ووزیران ،استانداران وفرمانداران ، قدرت روز افزون سپاه درمراکز اقتصادی موید این تغییر است ودرتعمیم این قدرت در انتخابات اخیرفرماندهان سپاه وبسیج خواست خودرابردیگر جناحهای تحمیل کردند. رای مردم بدرستی بحساب نیامد ومشاهده شد ، که میزان رای مردم نیست وصاحبان قدرت نتیجه را رقم میزنند .در این انتخابات دانشجویان از ویژگیهای قدرت حاکم درایران مطلع بودنداما با شوق و شور بسیار به استقبال انتخابات آمدندتا شاید تغییری حاصل شود ، اما اعلام نتایج آنان را بهت زده کرد. وهنگامیکه در جستجوی آراء یعنی حقوق شهروندی خودبودند پاسخی جز برخوردهای خشونت آمیز دریافت نکردند. نگاهی به جامعه دانشجویان امروز بیان کننده اینست که دانشجویان ایران روز به روز آگاهتر بامسائل اجتماعی برخورد میکنند. در میان دانشجویان اندیشه های متفاوتی وجود دارد پلورالیسم (کثرت گرائی ) که از مظاهر جامعه دموکراتیک است از سوی اکثر دانشجویان قبول شده وبه ندرت گروههای کوچکی با نگرش پلورالیستی بمخالفت برمی خیزند.میتوان دید که دردانشگاهها با همه جوخفقانی که میخواهند برآن حاکم کنند د مکراسی تمرین میشود .حتادیده میشود برخی از دانشجویان بسیجی خلاف توصیه هایی که به آنها برای درکنترل درآوردن مراکز آموزشی میشود متاثر از جمع دانشجویان رفتاری دیگر دارند . مدیریت دانشگاهها به روش استبدادی حاکم در کشور به شدت با دگر اندیشی مقابله میکنند ،اما ضرورت انکار ناپذیر اجتماعی در مواردی راه برآنها می بندد. ازشروع سال تحصیلی جدید روزانه دانشجویان دریک یا چند مرکز آموزشی عدم مقبولیت دولت برآمده از انتخابات ساختگی خرداد88 را فریاد میکنند .این اعتراض ها در اکثر دانشگاههای دولتی ویا آزاد بااینکه بیش از دوماه از شروع کلاسهای درس گذشته است همچنان ادامه دارد . بازداشت ها ،اخراج ومحرومیت از تحصیل هم تا کنون بی اثر بوده است .صدها دختر وپسردانشجو بازداشت وشکنجه های روحی وجسمی را درزندانهائی چون کهریزک که بعلت انتشار فجایع انجام شده درآن تعطیل شده است را تحمل کرده وهنوز براندیشه های خویش پایدارند . دانشجویان برآنند تا درشانزدهم آذرامسال هم یادشهدای دانشجوراگرامی دارند . این روز میتواند روز پیوند دانشجویان آزادیخواه با هرا ندیشه ودیدگاهی باشد .نخستین گام برای حرکت بسوی جامعه ای مترقی ودرحال پیشرفت رادردل بستن به وجوه اشتراک میتوان یافت .برای رسیدن به جامعه ای مستقل وآزاد هماهنگی در آرمانهای انسانی وآزادیخواهانه گامهای اولیه است. در جنبش برای آزادی انتخابات ،صاحبان اندیشه های گوناگون درراه آزادی انتخابات هماهنگ شدند ،هرچند بسیار هزینه دادند اما امیدرا که از جامعه رخت بربسته بود دگر بار زنده کردند وامروز آزادی خجسته کلامی است که برای تحقق آن باید درکنار هم بود چون اگر آزادی نباشد حقوق مسلم انسانها مفهوم ومعنای خویش رااز دست میدهد . تجربه جنبش سبزمیتواند پیوند دانشجویان را پیرامون یک خواست مشترک که همان آزادی است استوار کند .شانزده آذر 1332یادآور مبارزات نهضت ملی ایران علیه استبداد است وامروز نیز ملت ما استبداد را درهمه جنبه های فردی واجتماعی احساس میکند . پیوستگی دانشجویان در شانزده آذرامسال حرکت بسوی دموکراسی را امکان پذیر تر خواهدساخت .

مهدی – مویدزاده

دوازدهم آذر ماه 1388