Political Article: When there is no Liberty "Appointments" will Replace "Elections"
By: Dr. Mehdi Moayedzadeh
March 1, 2009

Please be patient, the below are graphics and may take a moment to load.
This web page is printable.

آنجا که آزادی نیست انتصابات جانشین انتخابات است   

 دکتر مهدی مویدزاده  

                                           
 سی سال پیش هنگامیکه ستونهای استبداد سلطنتی درحال فروریختن بود ,د لباختگان آزادی   به امید طلوع صبح آزادی بود ند ولی دریغا که انتظار بر آ  ورده نشد چون تازه بقدرت رسیدگان اندیشه های دیگر داشتند وآزادی رابرای همگان نمیخواستند و به دموکراسی مبتنی براعلامیه جهانی حقوق بشر باور نداشتند واین نا باوری به دمکراسی درانتخابات هم بعدها بشکل های گوناگون چون نظارت استصوابی وخودی وغیر خودی نمایان گشت .دراین سه دهه بارها انتخابات انجام شده است ولی درنبود آزادی انتخاب چگونه معنی پیدا میکند؟                                                           
 در آخرین ماه سال 1387 هستیم آهنگ سرکوب آزادیها ی فردی واجتماعی شتاب بیشتری برداشته وبه گروههای مدنی واجتماعی هزینه هایی سنگین تحمیل میشود .جمعیت ها ی مدافع حقوق بشر درجهان هرروزبه نقض آشکار حقوق بشر درایران ندای اعتراض سر می دهند .  جهان درآستانه تغییرات وتحولات نوینی است . اقتصادجهانی دوران رکود وسقوط خودرا طی میکند واقتصاد ایران نیز خلاف آنچه دولتمردان میگویند نمینواند مسیری دیگر داشته باشد .  تغییرات در امریکا که در پی انتخابات ریاست جمهوری این کشور پدید آمد ه دوران انتظاری را برای دولتها ایجاد کرده است .در روزهائی که هنوز سیاستهای جدید آمریکا واروپا رسما اعلام نشده وجهان درانتظار چگونگی واجرای سیاستهای جدید احتمالی است برابرگزارشهای داخلی ومنابع خارجی حکومت ایران برای از صحنه خارج کردن دگراندیشان با خشونت تمام اقدام میکند.                                                                                                 
چهار ماه به انتخابات ریاست جمهوری درایران مانده است صفحات اول روزنامه ها ی داخلی همه روزه به خبرهایی در این مورد اختصاص می یابد واز حضور ویا عدم حضور این داوطلب وآن داوطلب خبری دارد .ازملت میخواهند درانتخابات شرکت نماید, اما مردمی که از آزادی بی بهره اند چگونه انتخاب کنند ؟  درنبودن آزادی انتصاب جایگزین انتخاب میشود.                                                                                     
 انتخابات از ویژگیهای حکومتهای متکی وباورمند به دمکراسی است ؛ انتخابات دموکراتیک انتخاباتی است که در آن اراده مردم حاکم شود .هر نظامی نمیتواند مدعی انجام انتخابات دمکراتیک باشد .دمکراسی امروز با اصول مندرج در اعلامیه حقوق بشر عجین شده است واگر جز این باشد انتخابات را نمیتوان تجلی افکار عمومی مردم دانست .دمکراسی اگر فقط حکومت عدد باشد همان است که حکومتهای فاشیستی وایدئولوژیک داشته ودارند که نمونه آن انتخابات ریاست جمهوری در دورا ن صدام حسین د یکتاتورمعدوم عراق است که نودو نه در صدآراءدرتا ئید د یکتاتوراست .ازآنجا که معیار برخورد حکومت صدام با مردم عراق نه برمبنای رعایت آزادی وحقوق بشر بلکه بررابطه سلطه گری استوار بود جهان هیچگاه آن انتخابات را بیان کننده خواستهای مردم عراق ندانست .در تحلیل رابطه انتخابات با آزادی  ودمکراسی باورداشتن به اعلامیه حقوق بشر وملحقات آن ملاک است .                                       
 درایران نظام جمهوری اسلامی استقرار دارد, حکومت دینی است وصاحبنظران حاکم بارها گفته اند حکومت های دینی  پای بند جهان بینی ویژ ه ای میباشند  که با مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر نمیتواند هماهنگ باشد .  حاکمیت در ایران تلاش میکند که ظواهر انتخابات متداول در جهان امروز رعایت شود .در سی سال اخیر در ایران بارها انتخابات برگزار شده است ودر همه این سالها ناله وفریاد دگر اندیشان بلند بوده است که آزادی انتخاب وجود ندارد وبسیاری از مردم نمیتوانند در انتخابات آزادانه شرکت کنند .در تعریفی که از حکومت دمکراسی میکنند ,دمکراسی نوعی از حکومت است که همگان دربرابرقوانین مساوی باشند وکسی ازشرکت در انتخابات منع نشود و در شرایط آزاد که اکثریت عددی قدرت را بد ست میگیرد باید حقوق اقلیت واکثریت برابر باشد واقلیت بتواند برای بقدرت رسیدن فعالیت کند واکثریت حاکم نباید محدودیتی برایش ایجاد نماید واگر چنین کند از اصول دمکراسی تخطی کرده است وصلاحیت اداره کارها را از د ست میدهد . بعبارتی روشن تر آزادی در حکومت متکی به دمکراسی برای همه باید وجود داشته باشد .                                                                                
اکنون ببینیم انتخابات در ایران چگونه بوده وچگونه در جریان است ؟ و انتخابات پیش رو چه مراحلی را طی کرده است ؟  ودراین گزینش صحنه چگونه آراسته شده است ؟                                                                                    
 میدانیم انتخابات در هر کشوری قوانین ومقررات خاصی دارد که نحوه حضور انتخاب کننده وانتخاب شوند ه را معلوم میکند . نخست باید قوانین کاملی تدوین شده باشد تا حقوق وآزادی شرکت مردم درانتخابات را تضمین نماید .درایران علاوه برمحدودیت های قانون انتخابات واختیارات محدودکننده شورای نگهبان سالهاست که بعنوان نظارت استصوابی شورای نگهبان راه رابربسیاری از داوطلبان انتخاب شد ن بسته اند.                                                          
لازمه یک انتخابات آزاد وجودآزادیهای فردی واجتماعی است .اگر انتخابات آزاد مورد نظراست باید آزادی تشکیل احزاب وانجمنهای مدنی وصنفی وسند یکایی تامین گردد . آزادی بیان وقلم خود از مهمترین شرطهای یک انتخابات آزاداست که درایران وجود ندارد.درایران  جز چند حزب وگروه وابسته به دولت که به خودیها مشهورند برای دیگران امکان بیا ن نظریا ت ویا تشکیل اجتماعات نیست .در سرزمینی که شرکت در مراسم یادبودمرحوم مهندس بازرگان جرم است وتعدادی ازکسانیکه به نزدیکی محل برگزاری رفته بودند تادرصورتیکه درحسینیه ارشاد باز باشد درمراسم حضور یابند  بازداشت  ومورد بازوخواست قرار میگیرند چگونه میتوان آنرا مملکتی آزاد پنداشت که مردم آن ازآزادیهای فردی واجتماعی برخوردارند؟                                                                                                  
 اگرمردم ازآزادیهای مصرح در اعلامیه جهانی حقوق بشر برخوردار نباشند چگونه میتوان به آزادی انتخابات د ل بست ؟ علاوه برنبودن آزادی برای اکثریت ملت ایران گروهی را خودی می نامند . آنان که خودی هستند نیز از شرایط یکسان در رقابت بایکد یگر بهره مند نیستند .شرایط غیر منصفانه برآنها نیز حاکم است . کسیکه به احتما ل زیاد تا امروز کاندیدای جناح اصولگرای حاکمیت است با بودجه دولتی به سفرهای استانی وشهرستانی وروستائی میرود از امکانات رسانه های همگانی دولتی سود میبرد وتازگیها کوشش میکند از خود چهره ای همراه با ملاطفت نشان دهد (خلاف آنچه در حدود چهار سال گذشته داشته است)به نحوه اجرای طرح امنیت اجتماعی که انواع مختلف از نیروهای انتظامی وسپاهی وبسیجی خیابانها ومحله ها را بشکل شهری اشغال شده درآورده اند طی نامه ای معترض میشود به حدی که پس از انتشار این نامه فرمانده نیروی انتظامی به شگفتی دچار میشود چونکه امضاءرئیس جمهور را درپای طرح می بیند .برای بعضی چهار سال قبل تداعی میشود که ایشان در سخنرانیهای انتخاباتی به شدت به محدودکنندگان آزادیهای جوانان در لباس وآرایش پرخا ش کردند وآنرا راه حل مشکلات جوانان ندانستند ,ولی آیا آنچه برجوانان در چهار سال اخیر گذشته حکا یت از حل مشکل جوانان داشته است ؟                                                                        
درجناح دیگر نیز ا زدوکاندیدا سخن گفته میشود  نخست کاندیدایی با برچسب اصلاح طلبی با هشت سال سابقه رئیس جمهور بودن و در اولین حضور در خیابانها در 22بهمن 87مورد هجوم چماق بدستان قرار میگیرد وبزحمت از صحنه خارجش میکنند وفردای آن روز یک نشریه صبح تهران که خبرها یش بیشتر درباره آینده است ونکته مهم اینکه در بسیاری از موارد تحقق نیز می یابد  سرنوشت خانم بی نظیر بوتورا برای او پیش بینی میکند . کاندیدای دیگر معروف به شیخ اصلاح طلبان که چندین سا ل برکرسی ریاست مجلس شورای اسلامی تکیه زده بود اوست که یکبار در انتخابات قبلی گفته بود : در چشم بهم زدنی نتا یج وتعدادآراءچیزی دیگر میشود ولی مجری بی چون وچرای احکام حکومتی است ومیگوید ازکاندیداتوری کنار نخواهد رفت .احتمال آمدن یکی دوداوطلب دیگرهم در هردوجناح وجود دارد.                                                                                                           
 امروزه برای بسیاری از ناظران انتخاباتی روشن وقطعی است که چون گذشته ها فقط خودیها درانتخابات حق حضور دارند واصولگرایان واصلاح طلبان بازیگران این دوره از انتخابات ریاست جمهوری هستند و جناحهای حاکمیت بدون اینکه براصل نظام خدشه ای وارد شود این سناریورا به آخر خواهند رساند .                                                                           
 درانتخاباتی که بنظر نمیرسدبه غیر خودیها امکان حضور داده شود برخی به تصور خود راهی تازه یا فته اند تا انتخابات را ازاین دایره بسته که سالها درآن گردش میکند بیرون کشند .آنان میگویند هرچند حاکمیت اجازه کاندیدا شدن به دگر اندیشان نمیدهد باید شخصیتی که مقبولیتی در بین مردم دارد کاندیدا کرد واگر صلاحیت او رد شد باز هم از مردم خواسته شود تا به اورای دهند وبا آرائی که بدست خواهد آورد از موقعیت ویژه ای برخوردار میشود ورهبری  دگر اندیشان را درآینده بعهده خواهد گرفت .                            

  این طرح که حامیا نش آنرا شرکت فعال در انتخابات نامیده اند درحالتی میتواند بدون در نظر گرفتن نتیجه تنها اجرا شود(نه موفق) که حاکمیت اجازه دهد مردم برای هرکه میخواهند در سراسر کشورتبلیغ کنند, ما نع اجتماعات وآزادی بیان وقلم نشود که تجربه سی ساله خلاف این را نشان میدهد . بنظر میرسد  ساده اندیشی است  گام در راهی گذاشتن که    پایا نی روشن ندارد وبعید است شخصیتی پیدا شود که در این میدان نا شناخته گام نهد وآینده سیاسی خودرا به اگرها پیوند دهد .وآیا درصورت موفقیت صددرصد این طرح دگراندیشان به چنین رهبری اقبال خواهند کرد ؟حاکمیت پیوسته تاکید دارد تامردم را به پای صندقهای رای کشاند وبازار انتخابات را گرم کند شاید حرکت اینان نا خواسته فقط عده بیشتری را به پای صندوقهای رای آورند   وگردانندگان انتخابات را خشنود سازند .               

  بهر روی امروز در میدان انتخابات رئیس جمهوری دوجناح حاکمیت برای برنده شدن دربرابرهم واقع شده اند دردوازده سال پیش حکومت جمهوری اسلامی چاره ای نداشت جز اینکه برای برون رفت از بن بستی که نتیجه سیا ست های نادرست داخلی وخارجی اش بود ظاهری انعطاف پذیر داشته باشد ازابن جهت یکی دیگر از عوامل خودرا با سخنانی مردم فریبانه وارد صحنه انتخابات کرد .آقای محمد خاتمی بارها این مطلب را بیان داشته اند که راه خروج نظام از بن بست وحتا دوری از جنگ موفقیت ایشان در انتخابات بوده است . انتخابات در وضعی انجام گردید که اکثر کشورهای اروپائی سفیران خودرا ازایران فرا خوانده بودند وکشور در انزوای بین المللی بود. برای این برنامه ناگهان تبلیغات انتخاباتی شکلی جدید پیدا کردوسخن از آزادی ها فراوان گفتند وگروه زیادی از مردم که نومید از احیاء آزادیهای فردی واجتماعی بودند سرخوش ازینکه راه امیدی گشوده شده است به کاندیدای اصلاح طلب رای دادند .  حضورمردم درانتخابات وسیا ست ملایم  نظام به برقراری مجدد رابطه ها کمک کرد .اما دوران امیدواریها کوتاه بود ومردم دیدند که دولت اصلاح طلب روی دیگر سکه بقد رت نشستگان است .اکنون نیز با تحولات جهانی بنظر میرسد که تغییراتی درپیش است .غرب باآمدن رئیس جمهور جدید درامریکا ممکن است یک پارچه شوددولتهای  ایران و امریکامذاکراتی در پیش دارند. به نظر دولت فرانسه مذاکرات امریکاواروپا با دولت ایران بعداز انتخابات ایران است .انتخابات این بارهم برای نظام حاکم سرنوشت ساز میباشد . آیا مذاکره کنندگان با امریکا در شرایط نوین جهانی اصول گرایانند ویا اصلاح طلبان کدام یک  موفق خواهند بود ؟ آیامنافع ملی ایران مورد معامله قرار میگیرد ویا تامین میشود ؟                 

 آینده نشان خواهد داد ولی از یاد نبریم تا آزادی نباشد انتخابات مفهوم واقعی ندارد. منافع ملی ایران بد ست کسانی تامین خواهد شد که ملتی برخوردار از آزادیهای فردی واجتماعی آزاد وآگاه آنها را برگزیند .                                                                       
 
مهدی مویدزاده                                 

 10/12/1387