َ A Poem by Dr. Monir Taha Commemorating July 21, 1952, The Day of Iranian Uprising to Bring to Power Dr. Mohammad Mossadegh.

Please be patient, the below are graphics and may take a moment to load.
This web page is printable.

سروده دکتر منير طه

بنگر سواران را

وقتي بهارستان ، سرود افشان

به شوق و شور مي‌جوشيد ،      

وقتي‌كه تابستان شراب خانگي را

از لبِ خورشيد مي‌نوشيد ،

وقتي كه پير احمدآبادي

عصاي آهنين برداشت

كفش آهنين پوشيد ،

من هم به همراهش به راه افتادم و رفتم

سر را به توفان دل به دريا دادم و رفتم

وقتي كه دستِ سرزمينم را

گرفت و گفت بر پا خيز ،

ديگر نيارم ديدنت از خون دل لبريز‌ ،

قد راست كن با اهرمن بستيز ،

تن را رها كن از دهان گرگ دندان تيز ،

دستي كه مي افشاند دستي پركرامت بود

پايي كه مي‌افشرد پاي استقامت بود

من هم به همراه همين دست و همين پا راه مي رفتم

چون من هزاران ها هزاران ها در اين ره راه مي‌رفتند

پا بپا همراه مي‌رفتند

با اينهمه برخاستن  ، افتادن و راندن

آسودن از دندان گرگ و در دهان اژدها ماندن

با اينهمه ،

بنگر ستيغ كوه را ، بنگر سواران را ، خروشِ رودباران را

كه چون بر توسنِ دل نا شكيبا پاي مي‌كوبند

چون خاشاك و خس را از ره رهوار مي‌روبند

بنگر سواران را

ونكوور ، 30  تير 1385 ـ 21 جولاي 2006