Home Page

Site Map

Return to Document Page

" From National Referendum 1953 to Islamic Referendum 1979 "
By: Abbas Amir Entezam, An Iranian National Hero, in Islamic Republic Jail in Last 25 Years For Challenging the Iran Despotic Religious Rule!
February 11, 2005 ( Iran Revolution Day ) 

Abbas Amir Entezam

"درکشورهای دموکراسی و مشروطه هیچ قانونی بالاتر از اراده ملت نیست ، به همین جهت دولت در این لحظه حساس تاریخی مشکلی را که با آن مواجه شده با ملت درمیان می گذارد و راجع به این مجلس از خود مردم سؤال می شود که اگر با ادامهً وضع کنونی مجلس تا سپری شدن دورهً 17 تقینه موافقت دارند، دولت دیگری روی کار بیاید که بتواند با این مجلس همکاری کند و اگر با این دولت و نقشه و هدف آن موافق اند رآٌی به انحلال آن بدهند تا مجلس دیگری تشکیل شود که بتواند در تامین آمال ملت با دولت همکاری کند" (پیام 5 مرداد 1332 دکتر مصدق خطا ب به ملت  ایران)  

<<از رفراندوم ملی سال 1332 تا رفراندوم اسلامی سال 1358>>

"درکشورهای دموکراسی و مشروطه هیچ قانونی بالاتر از اراده ملت نیست ، به همین جهت دولت در این لحظه حساس تاریخی مشکلی را که با آن مواجه شده با ملت درمیان می گذارد و راجع به این مجلس از خود مردم سؤال می شود که اگر با ادامهً وضع کنونی مجلس تا سپری شدن دورهً 17 تقینه موافقت دارند، دولت دیگری روی کار بیاید که بتواند با این مجلس همکاری کند و اگر با این دولت و نقشه و هدف آن موافق اند رآٌی به انحلال آن بدهند تا مجلس دیگری تشکیل شود که بتواند در تامین آمال ملت با دولت همکاری کند" (پیام 5 مرداد 1332 دکتر مصدق خطا ب به ملت  ایران)

این نخستین تچربهً ملت ایران در اعمال دمکراسی مستقیم ،خشم دشمنان استقلال و آزادی ایران را برانگیخت و حکومت ملی دکتر مصدق آماج خنجر کین کودتا شد. زمان سپری شد: بهمن 57 بساط کودتاچیان را در هم پیجید و در 12 فروردین سال 58 مردم پس از 26 سال با رفراندومی از جنس اسلامی( جمهوری اسلامی آری یا نه ) در تشییع جنازه سلطنت حضور یافتند.

اینک پس از گذشت  26 سال تاریخ سیاسی ایران بار دیگر در آستانهً نوزایی دیگری قراردارد. بیش از 75 درصد از واجدین شرایط شرکت در انتخابات و حضور در زندگی سیاسی کشور،  هیج سهم و نقشی در رفراندوم سال 58 نداشتند و از طرف دیگر بازماندگان رفراندوم سال 58 ارزیابی مثبتی از کارنامهً 26 سالهً جمهوری اسلامی ایران ندارند.

اینجانب از همان ابتدای تشکیل دولت موقت به مخالفت با حرکتهای انحرافی و غیردمکراتیک و مستبدانه ایی که دست آوردهای جنبش مدنی و اجتماعی ملت ایران را هدف قرارداده بود برخاستم و خواستار انحلال مجلس خبرگان و تشکیل مجلس مؤسسان برای تصویب قانون اساسی شدم. از نحوهً برخورد مسئولین نظام اسلامی با پیشنهاد ملی خود ، به قابلیت ها و ظرفیت های قانون اساسی و کارگزاران نظام اسلامی پی برده و آنان را فاقد شایستگی لازم برای هدایت جامعهً ایران به سوی آزادی، دمکراسی و توسعه پایدار یافتم و در هر فرصتی ضرورت تغییر نظام اسلامی از طریق رفراندوم را خواستار شدم. خوشبختانه من در این مسیر تنها نبودم و تعداد زیادی از هموطنان، عدم هماهنگی نظام سیاسی طراحی شده در قالب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را با مطالبات تاریخی و منافع ملی اعلام نمودند . بالاخره ملت ایران در یک حرکت هوشمندانه در دوم خرداد 76 ارادهً خود را برای انجام تغییرات اساسی اعلام نمود. مسئولین جمهوری اسلامی با عدم درک پیام تاریخی ملت ایران یکبار دیگر عدم قابلیت و شایستگی خود را نشان دادند. از اینرو مردم ایران با تحریم انتخابات بعدی تمایل خود را به برگزاری رفراندوم آشکار نمودند.

اگر هر نسلی حق تصمیم گیری نسبت به سرنوشت خود را دارد، در آنصورت نسل فعلی نیز از همان آزادی نسل سال 58 برخوردارمی باشد .این نسل حق دارد که تصمیم و انتخاب نسل قبل از خود را تاٌیید و یا آن را رد نماید. محروم کردن یک نسل از حقوق طبیعی و قانونی خود با هیچ منطق و مبنای عقلی سازگار نمی باشد. از طرف دیگر نه تنها هیچ نسلی     حق تحمیل ارادهً خود به نسل بعدی را ندارد و بلکه هرنسلی حق دارد تصمیمات و انتخابات پیشین خود را مورد تجدید نظر قرارداده و آن را در پرتو تجارب جدید تکمیل و اصلاح نماید.

برای برگزاری رفراندوم در سال 84 زمزمه ها را به فریاد و تک رویها را به حرکت ملی تبدیل کنیم .                                                                            

                                                                                             عباس  امیرانتظام

                                                                                            تهران 12 فروردین 84

Return to Document Page