|
فاجعه
18 تیر لکه
ننگی بر
دامان
جمهوری
اسلامی
دانشجویان
پیشرو
همواره هدف
تهاجم
استبداد
حاکم بوده
اند!
نیروهای
مهاجم
جمهوری
اسلامی در شب
18 تیر ماه 1378 به
خوابگاهای
دانشجویان
دانشگاه
تهران حمله
برده و
بسیاری از
دانشجویان
را در
اتاقهای
خوابشان
مضروب و
مجروح ساخته
، و حتی یکی از
دانشجویان
را از در
نهایت قساوت
از بالا به
پائین عمارت
پرتاب
نمودند که
موجب قتل او
گردید .این
حملات که از
پیش طرح ریزی
شده بود در
ابتدا بدست
آویز
تظاهرات
آرام ولی
همراه شعار
های علیه
اعمال حکومت
خودکامه و
انحصارگران
و بستن
روزنامه
سلام ، دانشجویان
وابسته به
سازمانهای
اسلامی
دانشجویان ،
که از نماز
مغرب در
نمازخانه
دانشگاه باز
می گشتند
آغاز گردید و
در روز های
بعد با شرکت
وسیع
دانشجویان و
کشاندن
تظاهرات به
نقاط مختلف
شهر و شرکت
سایر افراد
غیر دانشجو
در آن ، شکل
شورش
دانشجویان
را بخود گرفت .
شورشی که
مانند هر
شورش دیگر ،
بدون رهبری ،
بدون توجه به
توان نیروی
خود فقط با
همه وجود غرق
درخشم و
اعتراض علیه
حکومتگران
مستبد ، شعله
ور بود و همان
طور که انتظار
میرفت با شدت
و بی رحمی
تمام ، توسط
نیروهای ضد
شورش رژیم ،
در هم شکسته
شد . و دستگیر
شدگان بالغ
بر دو هزار
نفر از
دانشجویان
باسارت در
زنذانهای
جمهوری
اسلامی به
بند کشیده
شدند . هرچند
پس از مدتی ،
در پی
اعتراضات
وسیع داخل و
خارج از کشور
، رژیم
بتدریج
دانشجویان
، بجز تنی جند
از ایشان را ،
آزاد ساخت . در
بند ماندگان
رهبران و
پیشروان
نهضت
دانشجوئی
بودند که جرأ
ت یافتند که
در این شورش
شعارهای
دانشجوئی را
به قوی ترین
شکلی منعکس
نمایند . رژیم
این گروه
مقاوم و
مبارز را به
شکنجه و
زندان با
اعمال شاقه
سپرد و تا
بامروز در
اسارت و
زنجیر در
زندانهای
جمهوری
اسلامی بسر
می برند : احمد
باطبی ، اکبر
و منوچهر
محمدی ، سعید
کمالیا ، علی
افشاری ،
بهروز جاوید
تهرانی ،
دکتر فرزاد
حمیدی ،
مهرداد
لهرایبی ،
پیمان پیران
، نامهائی
از
دانشجویانی
است که پس از
این فاجعه
همچنان ، و
گاه بحال
بیماری سخت ،
در زندانهای
جمهوری
اسلامی بسر
می برند .
فاجعه
18 تیر 1378 یادآور
فاجعه اول
بهمن 1341 است که
در آن
کماندوهای
ارتش
شاهنشاهی به
دانشگاه
تهران حمله
ور شدند و
بطرز فجیعی
دختران و
پسران
دانشجو را
مضروب و
مجروح
ساختند تا
بحدی که یکی
از
دانشجویان
نابینا
گردید و
چندین صد نفر
از ایشان در
بیمارستان
بستری شدند و
همرمان به
خوابگاههای
دانشجویان
در امیر آباد
حمله بردند .
در پی این
فاجعه بود که
دکتر احمد
فرهاد ، رئیس
با شخصیت
دانشگاه
تهران در آن
زمان ،
بعنوان
اعتراض باین
یورش و هتک
حرمت از
دانشگاه ، از
ریاست
دانشگاه
تهران
استعفا داد .
این فاجعه
بدنبال
تظاهرات
سازمان
یافته
دانشحویان
دانشگاه
تهران
بمنظور
پشتیبانی
از مبارزات
دانش آموزان
و اعتراض به
دستگیری و
فشار حکومت
بایشان صورت
گرفته بود که
مورد یورش
سبعانه و
استفاده از
کماندوهای
ارتشی قرار
گرفتند .
این
فاجعه های
دردمند
دانشجوئی
نشان میدهند
که قدرتهای
دیکتاتوری
همواره
برآنند که
نیروهای
آزادیخواه
دانشجوئی را
با شدیدترین
وجهی در هم
بشکنند تا هم
بزعم خود
جلو رشد
جنبش
دانشجوئی را
گرفته باشند
و هم باز بزعم
خود درس
عبرتی هم به
بسایر
مبارزین
داده باشند .
سازمانهای
جبهه ملی
ایران در
امریکا
شدیدترین
اعترض خود را
علیه رفتار
غیر انسانی
جمهوری
اسلامی نسبت
به زندانیان
سیاسی بخصوص
زندانیان
سیاسی
دانشجوئی
اعلام می
دارد . و
هیچگونه
بهانه
مسؤلان امور
در ایران
در عدم توجه
باین موضوع
بزرگ ملی و
حقوق بشری ،
که فرزندان
برومند و
آزاذیخواه
ایران را
همچنان در
اسارت و
شکنجه نگاه
داشته اند ،
را نمی تواند
بپذیرد!
سازمانهای
جنهه ملی
ایران در
امزیکا از
تمام
مبارزین و
آزادیخواهان
ایران
انتظار دارد
تا دست در دست
هم با تمام
نیروی خود
برای آزادی
این مبارزین
گرامی و در
بنذ استبداد
جمهوری
اسلامی کوشا
باشند!
ما خواستار
آزادی بدون
قید و شرط و
فوری تمامی
زندانیان
سیاسی ایران
می باشیم!
پیروز
باد جنبش
مردمسالاری
مردم ایران!
سرنگون
باد
دیکتاتوری
جمهوری
اسلامی!
سازمانهای
جبهه ملی
ایران در
امریکا _ شاخه
جبهه ملی
ایران _
برونمرز -5
ژوئیه 2004
|