|
هم
میهنان
امروزه نظام های استبدادی بدون توجه به رعایت اصول حقوق بین الملل بشر و
تعهدات ناشی از آن بی پروا مرتکب نقض فاحش حقوق بشر شده و شهروندان خود را که
خواستار آزادیهای اساسی هستند بشدت سرکوب می نمایند و هرگونه اعتراض
مسالمت آمیز را مرتبط و منتسب به عوامل خارجی می کنند تا خود را مجاز
برای اعمال خشونت و اقدامات سرکوب گرانه بدانند . فراتر از آن با بهره گیری
از عناوینی مانند انقلاب نرم و یا انقلاب مخملی و غیره ، مطالبات صلح جویانه
شهروندان خود را مبنی بر پای بندی به تعهدات بین المللی حقوق بشر و اجرای
اصول مربوطه و مندرج در قانون اساسی شان مانند حق اعتراض ، تجمع و غیره را
متصف به چنین قصد و نیتی نموده ، بی محابا به ضرب و شتم و زندانی کردن و حتی
کشتار ایشان دست می یازند . شگفت آنکه آنها در قبال ارتکاب جنایات حقوق بشری
از سوی دولتهای استبدادی دیگر ، در مقام حمایت از دولتمردان خاطی آنها برمی
آیند یا راه سکوت مصلحت آمیز را پیش می گیرند . چنانکه امروزه ما نیز شاهد
اتخاذ همین رویه در رابطه با سیاستهای سرکوب گرانه دولت جمهوری خلق چین نسبت
به شهروندان مسلمان معترض ایغور واقع در ایالت سین کیانگ هستیم ، مردمی که تا
قبل از دهه شصت اکثریت سکنه بومی را تشکیل می دادند ولی پس از مهاجرت دادن
نظام دار چینیها از مناطق شرقی به این منطقه ، اکنون جمعیت ایغور بصورت اقلیت
درآمده و همراه با دیگر اقلیت های مسلمان چون قزاقها ، ازبکها و تاجیکها و
همچنین اقلیت مغول بودایی در معرض تبعیض های نژادی ، مذهبی و زبانی قرار
گرفته اند ، از سویی مسئولیت اداره امور مهم این ایالت به عهده مهاجران « هان
» چینی گذاشته شده است ، و از سوی دیگر با اقلیت های بومی منطقه به ویژه
ایغورها بعنوان شهروندان درجه دو رفتار می شود و اعتراضات مکرر آنها را بدون
آنکه اجازه دهند انعکاس خارجی یابد ،
سرکوب می نمایند و نکته قابل توجه اینکه این اقدامات خشونت بار
ماموران حکومتی با همکاری مهاجران« هان » انجام میگیرد و رویداد اخیر که
بازتاب جهانی یافته است نمونه ای از چنین برخوردهای غیر انسانی است که نسبت
به اقلیت ایغور اعمال می گردد .
آنچه در این رابطه درخور شگفتی است موضع جمهوری اسلامی ایران در قبال این
واقعه غیرانسانی می باشد . با اینکه در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
حمایت از حقوق مسلمانان و پشتیبانی از محرومان جهان از جمله شاخصه های ارزشی
ویژه بشمار رفته است ، ولی مقامات جمهوری اسلامی در قبال اقدامات سرکوبگرانه
برخی از دول خارجی متصف به خصوصیت استبدادی علیه شهروندان مسلمانشان رویه ای
دوگانه داشته است . چنانکه در خصوص اقدامات نظامی سرکوب گرانه ی
روسیه ، علیه مسلمانان چچن ، مغایر با تعهدات مندرج در موافقتنامه دو
جانبه « لبد-ماسخایف » زمان یلتسین ، راه سکوت متمایل به رضایت را در پیش می
گیرد و در مورد مسلمانان « کوزوو » نیز بهمین نحو برخورد میشود . فراتر از
همه از ارتکاب جنایات دولتمردان سودان نسبت به شهروندان ساکن دارفور حمایت
مینماید و هم اینک نسبت به ارتکاب نسل کشی مسلمانان ایغور سکوت مصلحت اندیش
را پیشه خود مینماید .
جبهه ملی ایران با الهام از ارزشهای دیرینه ایرانی خود مندرج در منشور کوروش
ناظر به همزیستی اجتماعی-فرهنگی ، تساهل و سازگاری نژادی و آزادی مذهبی و
پایبندی به اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر رویدادهای غیرانسانی را در چچن ، و
دارفور محکوم مینماید و از تصمیمات دیوان کیفر بین المللی نسبت به خاطیان
حکومت سودان قویا پشتیبانی میکند . چنانکه اقدامات سرکوبگرانه اسرائیل در
نوار غزه را نیز محکوم مینماید . باری ضمن آنکه توسعه اقتصادی تحسین برانگیز
چین را ارج مینهد ، ولی نمیتواند کارنامه منفی حقوق بشر این کشور را نسبت به
مردم « تبت » و « سین کیانگ » نادیده انگارد . بهمین جهت ضمن همدردی با مردم
ایغور اقدامات چین را در راستای سرکوب ایغورها شدیدا محکوم مینماید و ادامه
این روش را درخور تمدن کهن چین و جایگاه ویژه آن در نظام جهانی نمیداند و
انتظار میرود همانند توسعه چشمگیر اقتصادی ، توسعه مترقیانه در جهت مراعات
حقوق بشر را وجهه همت سیاسی و اجتماعی خود قرار دهد .
جبهه
ملی ایران –
تهران 25 تیرماه 88
|