فراخوان برای اعتراض جمعی عليه برنامه‎های زن‎ستيزانه «صدا و سيما»

تجمع اعتراضی عليه «صدا و سيما»

فراخوان برای اعتراضی جمعی در نقد برنامه‎های زن‎ستيزانه «صدا و سيما»
درحالی‎كه تاريخ ايران در دو دهه‎ی اخير شاهد فعاليت‎های روبه گسترش زنان در عرصه‎های گوناگون زندگی اجتماعی بوده است و نسل جديد زن ايرانی با اتكا به توانايی و استعدادهای خود، در عرصه‎های دانشگاهی، ادبی، علمی، هنری و فعاليت‎های اجتماعی ـ سياسی جايگاه درخور توجهی كسب كرده است، «صدا و سيما» به‎صورت رسانه‎ی انحصاری و فراگير در كشور، راهی آشكارا توهين‎آميز در مقابله با اين روند در پيش گرفته است، و در چند ساله اخير به‎ويژه شاهد تهيه و پخش سريال‎هايی هستيم كه به شكلی عريان، سمت و سويی زن‎ستيزانه پيدا كرده و با تبليغ چندهمسری، صيغه و تعدد زوجات، به تحقير و بی‎هويت ساختن زن مستقل ايرانی، كمر همت بسته است.
متاسفانه اكثر سريال‎های صدا و سيما، با تهی بودن از محتوا و در گسستی غيرمسئولانه از واقعيت زندگی زن ايرانی، سال‎هاست كه به تبليغ روزمرگی و «بازتوليد نقش سنتی زنان» پرداخته است و در نبود رقيب و فقدان نظام نقد و اعتراض، ازخودبيگانگی را در شكل‎‎های متفاوت به اذهان ميليون‎ها زن و مرد ايرانی تحميل نموده است. برای نمونه در ايام نوروز امسال با پخش سريال «بانوی ديگر» آشكارا روند توهين و تحقير زنان تحصيلكرده و منتقد را اين‎بار در قالب زنی روزنامه‎نگار در پيش گرفته كه برای همسرش شريك ديگری می‎گيرد و يك مثلث عشقی در مبتذل‎ترين شكل‎اش را به نمايش می‎گذارد. ساليان سال است كه برنامه‎ريزی و پخش مجموعه‎های تلويزيونی در جهت تحكيم و تداوم ارزش‎های منسوخ «پدرسالارانه» عمل می‎كند و اين روند تازه‎ای در برنامه‎های صدا و سيما نيست، اما آن‎چه تغيير كرده است آگاهی زنان امروز است كه ديگر نمی‎توانند مانند گذشته خاموش بنشينند و حرص و بغض خود را در گلو خفه كنند. امروز ديگر ما نمی‎توانيم نظاره‎گری منفعل باشيم و خشونت و تحقير دائم را تحمل كنيم و دم بر نياوريم و اين تحولی است كه صدا و سيما را به تعمق به آن مجبور خواهيم ساخت. ما با اين نحوه برخورد مدنی هم روحيه اعتراض جمعی و مسالمت‎آميز را در بين خودمان ارتقاء می‎دهيم و هم خود و زنان ديگر را از بينندگانی منفعل به مفسران فعال تبديل می‎سازيم. ما می‎خواهيم آينده خود و فرزندان‎مان را از خلال همين برخوردهای مدنی شكل دهيم و در ساختن محيطی انسانی و جامعه‎ای سالم، فعالانه‎تر شركت كنيم. چه بسا در كوتاه مدت اعتراض‎های كوچك‎ ما تاثير گسترده‎ای نداشته باشد اما اميد داريم كه همين تلاش‎ها و اعتراض‎ها، روند زندگی آينده‎مان را سمت و سوی انسانی دهد.
از اين رو از كليه زنان و شهروندانی كه می‎انديشند امروز بايد در برابر نگرش‎های زن‎ستيزانه و تحقيرآميز صداو سيما، اعتراض كرد تا اين روند غيرانسانی تعديل و به‎تدريج محو شود، دعوت می‎كنيم تا در روز چهارشنبه ۹ ارديبهشت ماه (۱۳۸۳) ساعت ۵ الی ۷ بعدازظهر در محل «انجمن صنفی روزنامه‎نگاران» گرد هم آييم و اعتراض خود را به سياست‎های زن‎ستيزانه صدا و سيما ابراز داريم.

مكان: خيابان بلوار كشاورز، بعد از تقاطع فلسطين خيابان كبكانيان، كوچه هفتم، انتهای كوچه سمت چپ، انجمن صنفی روزنامه‎نگاران ايران.

مركز فرهنگی زنان ـ انجمن هستياانديش ـ انجمن مستقل زنان ـ انجمن روزنامه‎نگاران زن ايران ـ مؤسسه آموزشی رشديه ـ انجمن زنان نوانديش ايران ـ سايت زنان ايران ـ كانون زنان زمان ـ سايت بدجنس ـ مركز كارورزی سازمان‎های غيردولتی ـ انجمن ايرانمهر ـ كانون نوانديشان جامعه مدنی
مينو مرتاضی لنگرودی (از جبهه زنان ملی ـ مذهبی) ـ خديجه مقدم و عزيزدخت شمس (از فعالان زيست محيطی) ـ ليلا نجفی ـ فاطمه نجاتی (از فعالان دانشجويی) ـ سيما افشار (روزنامه‎نگار) و...


برای ‌اطلاعات بيشتر به سايت تريبون فمينيستی ايران مراجعه شود:

http://www.iftribune.com/index.asp