Iran National Front

Iran National Front, USA

Conference for Centers for Human Rights Defenders
on " Solitary Prison Cell ":
Prison Solitary Cell is a Fearful and Terrible Weapon
in the Hand of States Quarrelsome to Human Rights.
January 17, 2005
نقل از سایت ایران امروز

كنفرانس كانون مدافعان حقوق بشر درباره "سلول انفرادی"

سلول انفرادی اسلحه‌ای رعب‌آور و خوفناك در دست دول ستيزنده با حقوق بشر است

من شيرين عبادي به جهان اعلام مي‌کنم که در ايران سلول انفرادي هست و سلول انفرادي مصداق شکنجه است من ميخواهم سلول انفرادي را استفاده نکنند

بيانيه كانون مدافعان حقوق بشر: سلول انفرادی اسلحه‌اي رعب‌آور و خوفناك در دست دول ستيزنده با حقوق بشر است، سلول انفرادي آغوشي هميشه باز براي فعالان حقوق بشر دارد، آغوشي كه حيثيت و كرامت بشر را به مخاطره مي‌افكند و چون با ساير انواع شكنجه متفاوت است از آنان به عنوان شكنجه سفيد ياد مي‌شود.

Mon 17 01 05 - 15:53

تهران- خبرگزاري كار ايران

مراسم بررسي موضوع سلول انفرادي، صبح امروز به همت كانون مدافعان حقوق بشر برگزار شد.
به گزارش خبرنگار "ايلنا"، در اين مراسم حبيب‌‏الله پيمان, هاشم صباغيان, عزت‌‏الله سحابي, محمد شريف, علي افشاري, محمد سيف‌‏زاده و حنيف مزروعي به تشريح دوران زندان خود در سلول‌‏هاي انفرادي پرداختند. همچنين عبدالفتاح سلطاني، نرگس محمدي و شيرين عبادي نيز سخناني را در اين مراسم ايراد كردند.

شيرين عبادی:
استفاده از شكنجه و آزار زنداني در قلمرو حقوق بشر مطرود است
رئيس كانون مدافعان حقوق بشر گفت : استفاده از شكنجه و آزار زنداني در قلمرو حقوق بشر مطرود است.
به گزارش خبرنگار" ايلنا" شيرين عبادي در ادامه مراسم بررسي شرايط سلول انفرادي با اشاره به اين كه قطع كليه محركات خارجي به منزله شكنجه است، با تجليل از مهندس سحابي اظهار داشت: مقاومت سحابي ارزشمند است، من تنها 25 روز در سلول انفرادي بودم.
عبادي گفت: من در كوچكي دچار كلنت زبان شدم و بعد از معالجات اين مشكل از 14 سالگي حل شد اما وقتي 25 روز در سلول انفرادي بودم نتيجه يك عمر معالجه بر باد رفت، روزي كه از زندان ترخيص شدم مثل دوران طفوليت نمي‌‏توانستم كلمات را به خوبي تلفظ كنم.
عبادي با اظهار نگراني از وضعيت بهداشتي زندان ها گفت: از مسئولين زندان ها خواهش مي‌‏كنم هر كس كه به زندان وارد مي شود ابتدا از او آزمايش بگيرند تا مشخص شود چه بيماري دارد؟! يكي از مراكزي كه باعث سرايت ايدز مي شود، زندان هاست.
برنده جايزه صلح نوبل افزود : سلول انفرادي يعني شكنجه، آيا رواست با يك زنداني كه مي گويد" زنده باد دموكراسي" مثل يك زنداني عادي برخورد شود؟
عبادي با طرح اين مطلب كه" آيت‌‏الله هاشمي شاهرودي رياست قوه قضاييه در حدود 6 ماه قبل اعلام كردند كه سلول هاي انفرادي را تخريب كرده ايم، آقاي بختياري رئيس وقت سازمان زندان ها نيز اين مطلب را اعلام كردند"، گفت: چرا به دستور رياست قوه قضاييه مبني بر تخريب سلول هاي انفرادي و منع استفاده از آن توجه نمي شود؟
رئيس كانون مدافعان حقوق بشر تاكيد كرد: من شيرين عبادي وكيل دادگستري، مدافع حقوق بشر اعلام مي‌‏كنم كه سلول انفرادي در رديف شكنجه و آزار زنداني است و در قلمرو حقوق بشر مطرود است و در حقوق ملي ما نيز تجويز سلول انفرادي ممنوع است.
عبادي ادامه داد: جوامع بشري هريك با چالش ويژه خود مواجه است و چالش ويژه جوامع درحال گذر به سوي جامعه مدني نقض حقق بشر است، از آنجا كه دولت ها نقش آفرينان اصلي حرمت حقوق بشر و يا نقض آنند، مسئوليت اصلي ترويج و يا محدود شدن آن را نيز برعهده دارند و در جوامع درحال گذار به سمت دموكراسي، فعالان حقوق بشر در نوك اين ستيزه قرار دارند، آنان بايد پذيراي زندان، محروميت از حقوق اجتماعي و ساير هزينه هايي شوند كه مبارزه در راه اعتلاي حقوق بشر آن را مطالبه مي‌‏كند و در ميان اين هزينه ها سلول انفرادي كه آغوشي هميشه باز براي فعالين حقوق بشر دارد، اسلحه اي رعب‌‏آور و خوفناك در دست دول ستيزنده با حقوق بشر است، آغوشي كه حيثيت و كرامت بشر را به مخاطره مي‌‏افكند و چون با ساير انواع شكنجه متفاوت است و از آن به عنوان شكنجه سفيد ياد مي شود.
وي افزود: بيش از 60 معاهده حقوق بشري به آزادي هاي مندرج در منشور جهاني حقوق بشر تخصيص يافته كه مديريت دادگستري در زمره آنان است، سلول انفرادي پديده اي است كه زاييده مديريت دادگستري و چگونگي اين تدبير است، كانون مدافعا ن حقوق بشر بر آن است كه استقلال قاضي شرط اوليه گريز از فاجعه سلول انفرادي است و مديريت دادگستري دليل اين استقلال شمرده مي شود

عبدالفتاح سلطاني:
چرا مسئولين دستگاه قضايي با وجود ادعاي توسعه قضايي و تشكيل ستاد حقوق بشر سلول‌‏ها را جمع‌‏آوري نمي‌‏كنند
عضو كانون مدافعان حقوق بشر، گفت: از نظر قانوني هيچ قانوني نه تنها اجازه تجويز سلول انفرادي را نداده است، بلكه رأي وحدت رويه ديوان عالي كشور آن را منع كرده است.
به گزارش خبرنگار "ايلنا"، عبدالفتاح سلطاني در مراسم بررسي شرايط سلول انفرادي با طرح اين سوال كه وضعيت حقوقي بودن سلول انفرادي در سازمان‌‏هاي قانوني يا غيرقانوني رسمي يا غيررسمي چه وضعيتي دارد، گفت: قبل از انقلاب تا سال 52 طبق قانون موضوعي به نام بحث مجرد داشتيم. حبس مجرد را بعضي‌‏ها به سلول انفرادي تعبير كردند. از سال 52 در قانون مجازات عمومي قانون سابق حذف و قانونگذار هر گونه سلول انفرادي را منع كرد. پس از نظر قانوني از سال 52 تا پيروزي انقلاب اسلامي قانوناً سلول انفرادي نداشتيم، اما در عمل سلول انفرادي به وفور وجود داشت.
وي افزود: بعد از انقلاب هيچ قانوني كه سلول انفرادي را تجويز كند، تصويب نشد. تنها يك آيين‌‏نامه كه معروف به آيين نامه اجرايي سازمان زندان‌‏ها بود، وجود داشت كه در آن يك بندي گنجانده شد كه به مقامات زندان اجازه داده بود كه به عنوان تنبيه انضباطي حداكثر يك ماه زنداني را اگر مرتكب خلافي شد، در سلول انفرادي نگهداري كند.
سلطاني با اشاره به اين كه اين آيين نامه خلاف قانون بود، اظهار داشت: با وجودي كه اين آيين نامه خلاف قانون بود، سال‌‏ها اعمال مي‌‏شد. در سال 82 ديوان عدالت اداري يك رأي وحدت رويه‌‏اي را به شماره 435 به تاريخ 12/10/82 به تصويب رساند. متن وحدت رويه چنين است؛ طبق اصل 36 قانون اساسي حكم به مجازات و اجراي آن بايد تنها از طريق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد و به صداقت اصل 39 قانون اساسي مزبور هتك حرمت و حيثيت محكومان به زندان در هر صورت ممنوع و مستوجب مجازات اعلام گرديده است و حكم مقرر در ماده 579 قانون مجازات اسلامي نيز موهن عدم جواز اعمال مجازات مقرر درباره محكومان به نحو سخت‌‏تر از حد متعادل است.
اين وكيل دادگستري اظهار داشت: معني اين جمله اين است كه هر كس كه سلول انفرادي را تجويز كند، مستوجب مجازات ماده 579 است. يعني ايحاد سلول انفرادي و نگهداشتن محكوميت يا متهمين در سلول انفرادي جرم است و كسي آن را تجويز مي‌‏كند، بايد مجازات شود.
سلطاني افزود: ديوان عالي كشور در ادامه رأي وحدت رويه خود آورده است، نظر به اينكه از طرف قوه مقننه حكمي در باب مجازات حبس به صورت انفرادي انشا نشده و اجراي آن كه موجب محرومين زنداني از مجالست و گفت‌‏وگو با ساير زنداني‌‏ها و تعلمات روحي و تبعات ناموزن ناشي از آن است از مصاديق بارز شدت عمل در نحوه و كيفيت اجراي مجازات حبس مي شود.
وي ادامه داد: بند 4 ماده 149 آيين نامه اجرايي سازمان زندان‌‏ها مبني بر اعمال مجازات حبس به صورت انفرادي تا مدت يك ماه به عنوان تنبيه انضباطي زنداني خلاف قانون و خارج از حدود اختيارات مقرر در ماده 9 قانون تبديل شوراي سرپرستي زندان است. پس از اين مورد نيز ابطال شد، يعني تنها مجوزي كه به صورت آيين نامه بود، توسط هيأت عمومي ديوان عالي كشور ابطال شد.
عضو كانون مدافعان حقوق بشر در ادامه خاطر نشان كرد: متأسفانه يكي دو مورد برخي قضات را ديدم كه استدلالات بسيار ناموجهي مي‌‏كنند، مي‌‏گويند چون در قانون سلول انفرادي منع نشده مي‌‏توانيم فرد را به انفرادي بفرستيم، اين حرف غلط است، چون هر اقدامي كه آزادي انسان را سلب و محدود مي‌‏كند، نياز به مجوز دارد.
سلطاني تصريح كرد: با توجه به اينكه از نظر قانوني هيچ قانوني نه اجازه تجويز سلول انفرادي را نداده، بلكه راي وحدت رويه ديوان عالي كشور آن را منع كرده است، سوال اين است كه چرا در زندان هاي رسمي و غير رسمي ما همين الان سلول انفرادي وجود دارد و موكلين بنده در سلول انفرادي نگهداري مي شوند. كدام قدرت و نيرو اين كار را مي كند و چرا مسئولين دستگاه قضايي ما با وجود ادعاي توسعه قضايي و تشكيل ستاد حقوق بشر اين سلول ها را جمع آوري نمي كنند.
وي مدعي شد: امروز در زندان اوين كه يك زندان رسمي و امنيتي است، سه قسمت وجود دارد. قسمتي به نام بند 209 اطلاعات وجود دارد كه در آن بسياري از متهمين سياسي و امنيتي نگهداري مي‌‏شوند و داراي سلول انفرادي است. در بندي به نام بند دو الف معروف به بند 325 وجود دارد كه در آن نيز سلول انفرادي وجود دارد؛ در مورد وبلاگ نويسان نيز بازداشت شدگان به مدت 60 روز در يك زندان غيررسمي و غيرقانوني نگهداري مي‌‏شدند، آيا قوه قضائيه مي‌‏تواند از وجود چنين سلول‌‏ها اظهار بي‌‏اطلاعي كند.

نرگس محمدي: سلول انفرادي يك عامل ضد بشري است
عضو كانون مدافعان حقوق بشر گفت : به باور ما آزادي بيان و انديشه كه در ماده 18 و 19 اعلاميه جهاني حقوق بشر به آن تاكيد شده است، پايه و جانمايه اعلاميه است و دموكراسي و حقوق بشر بدون رعايت و تحقق اين دو اصل مكمل يكديگر، دست نيافتني است.
به گزارش خبرنگار" ايلنا" نرگس محمدي در ابتداي مراسمي با عنوان "بررسي سلول انفرادي" كه دركانون مدافعان حقوق بشر برگزار شد، با بيان اين كه رابطه دموكراسي با آزادي بيان و عقيده، رابطه‌‏اي دو سويه است، اظهار داشت: در هر جاي جهان، تهديد آزادي بيان، نشانگر يك واقعيت است و آن تخريب حقوق بشر است، رابطه زندان و شكنجه رواني به خصوص سلول انفرادي با حقوق بشر يك رابطه معكوس و يك سويه است.
محمدي تصريح كرد : كانون مدافعان حقوق بشر با نگاه به اعلاميه جهاني حقوق بشر و با داشتن دغدغه صلح و امنيت و تحقق زندگي شرافتمندانه براي هر انسان فارغ از هر عقيده و نژاد تصميم گرفت كه با سلول انفرادي برخورد فعال داشته باشد چون سلول انفرادي يك عامل ضد بشري است.
عضو كانون مدافعان حقوق بشر با اشاره به اين كه استفاده از سلول انفرادي دوراني در كشورهاي كمونيستي به كار گرفته شد كه نتيجه آن تهديد انسان ها و مرگ آنها بود، با اشاره به اين كه استفاده از سلول انفرادي از منظر انساني و ديني امري غيرانساني و غيرقابل قبول مي باشد، خاطرنشان كرد: اعتراف، اقرار، روان گرداني، افسردگي و هتك حرمت ذاتي انسان نه تنها در ميان ما بلكه در تمام دوران و در همه جهان امري ضداخلاقي و ضد بشري است.
در ادامه اين مراسم شيوا دولت آبادي، روانشناس هم به تشريح وضعيت مساله سلامت روح و جسم پرداخت و گفت: بشر تركيبي از روح و روان و جسم است كه زندان اين عوامل را تحت تاثير خود قرار مي دهد.
وي افزود: ترديدي نيست كه در سلول انفرادي، استرس زيادي در انسان ايجاد مي شود، اداره آشوب سيستم عصبي كار مشكلي است، مغز واقعيت ساز است، اين واقعيت اگر يك سلول انفرادي باشد مغز به دنبال راه چاره اي است كه اين راه چاره ممكن است باعث ايجاد اختلالات رواني شود.

گزارش کنفرانس مطبوعاتی در کانون مدافع حقوق بشر

صبح روز دوشنبه 28/10/83 دفتر کانون مدافعان حقوق بشر با حضور خبرنگاران و روزنامه نگاران و خبرگزاريهاي داخلي و خارجي و با سخنراني نرگس محمدي – شيوا دولت آبادي – حبيب الله پيمان – هاشم صباغيان – عزت الله سحابي – عبدالفتاح سلطاني – محمد شريف – علي افشاري – حنيف مزروعي – محمد سيف زاده و شيرين عبادي برگزار شد.
ابتدا نرگس محمدي دليل برگزاري کنفرانس را اينگونه تشريح کرد که:
به باور ما آزادي بيان و آزادي انديشه پايه و جانمايه ي اعلاميه جهاني حقوق بشر است و رابطه دموکراسي و حقوق بشر با آزادي بيان و عقيده مستقيم و دو سويه است .
از طرفي همواره رابطه عوامل تهديد کننده ي آزادي فکر و بيان يعني رابطه ي زندان ،شکنجه و سلول انفرادي با حقوق بشر و دموکراسي رابطه معکوس دارد .
کانون مدافعان حقوق بشر با نگاه به اعلاميه ي جهاني حقوق بشر و با داشتن دغدغه صلح و امنيت و تحقق زندگي شرافتمندانه و آبرومندانه براي هر انسان فارغ از عقيده و فکر و مذهب و ... تصميم دارد تا با موضوع سلول انفرادي برخورد فعال بکند. سلول انفرادي شکنجه ضد بشري و غير انساني است که آغاز و نمود آن به دوران قرون وسطي و برخورد کليسا با مخالفان خود بر مي گردد و البته دوراني هم در کشورهاي کمونيستي به کار گرفته شد و نتيجه اي جز تخريب ، تهديد و مرگ انسانها نداشته است .
سپس او آمار سه سال اخير سلول انفرادي را به اين صورت اعلام کرد.
80-1379 – 60 نفر از فعالان سياسي (نهضت آزادي و ملي مذهبي)
1382 – صدها دانشجو در سلول انفرادي بودند.
1383 – وبلاگ نويسان روانه سلول انفرادي شدند.
و وسعت و تعداد روزهاي سلول را نيز به طور نمونه در مورد زندانيان ملي مذهبي اين گونه اعلام کردند. که مجموع اين روزها براي 15 نفر 2712 روز بود که معادل 7 سال و 4 ماه مي باشد و اين مدت زمان قابل چشم پوش نيست.
سپس شيوا دولت آبادي متخصص و روانشناس ابعاد فشار روحي و رواني و تاثيرات سلول انفرادي را از جنبه علمي و رواني مورد کنکاش و بررسي قرار داد و سلول انفرادي را عامل روان گرداني و پريشاني رواني و قطع محرک خارجي فرد براي تسخير او ذکر کرد. سپس خاطرات تجربه گران اين شيوه زده انساني و ناروا با زکر خاطراتي از دکتر حبيب الله پيمان شروع شد که 225 روز انفرادي را در سال 80 تجربه کرده است. پيمان از لحظه هاي سخت انفرادي در دماي 50 درجه سلول و کمبود هوا و سکوت مطلق و کشنده انفرادي گفت .پس از او صباغيان که در سال 80 – دويست روز سلول انفرادي تجربه کرده بود از سلول انفرادي در رژيم گذشته و سه بار در نظام جمهوري اسلامي ايران گفت. و سلول انفرادي نظام جمهوري اسلامي ايران را متفاوت و بدتر از گذشته براي خود ارزيابي کرد.
مهندس سحابي از ناراحتي قلبي و فشارات سلول انفرادي گفت که او را روانه CCU نمود که 14 ماه سلول انفرادي (441 روز) روزهاي بيماري سخت و کهولت، روزهاي متناوب و متوالي حبس او در بازداشت سال 79 تا 80 ميباشد و پس از سخنراني سحابي حاضران جلسه وخانم عبادي شعار درود بر سحابي را چندين بار تکرار کردند سپس سلطاني با تشريح ابعاد حقوق سلول انفرادي، سلول انفرادي را مصداق بارز شکنجه و غير قانوني اعلام نمود و با مستندات قانوني سلول انفرادي را عملي مجرمانه و غير قانوني (داخلي و بين المللي) بشمار آورد.
سپس محمد شريف از تجربه خود از سلول انفرادي در سالهاي سخت 61 – 62 و 63 گفت و از خبرنگاران و مهمانان خواست که روزهاي سخت آن دوران را به فراموشي نسپارند که در سلول انفرادي، صداي شليک گلوله، صداي گرفتن جان انسانهاي زيادي بود.
علي افشاري از تجربه 400 روزه خود در سال 1380 در سلول انفرادي گفت و از طرفي يادآوري کرد که سلول انفرادي جز رنج و درد نعمتهاي ديگري براي خود زنداني دارد که از جمله پرداختن به خود است. سپس حنيف مزروعي از تجربه تلخ خود گفت. جوان 26 ساله اي که به تازگي ازسلول انفرادي خلاص شده است.
او گفت که چگونه مورد اذيت و آزار و شکنجه و چگونه در سلول انفرادي محبوس شده است. سپس محمد سيف زاده تجربه خود در سلول انفرادي گفت که رژيم سابق ساواک او را به سلول برد و در سال 1363 سيف زاده فردي از ساواک را که قبل از انقلاب ديده بود به عنوان بازرس زندان در سلول ميبيند و چگونه از درون تهي ميگردد.
سپس محمدي عنوان کرد شايد اگر 400 روز سلول سحابي و بازداشت وبلاگ نويسان و حبس آنها در سلول انفرادي و پخش مصاحبه ها از تلويزيون نبود، و شايد اگر روحيه ملت ايران يکبار ديگر با سلول انفرادي جوانهاي عزيز سرزمين ما جريحه دار نميشد، امروز منادي صلح جهان، شيرين عبادي از صلح و امنيت و زندگي سخن مي گفت اما نشد و امروز برنده پيروز صلح جهان از شکنجه سلول انفرادي و مي گريد چرا که او نيز اين تجربه تلخ را با خود دارد و اين شلاق جان او را نيز آزرده است.
سپس شيرين عبادي پشت تريبون قرار گرفت و با صداي بلند و محکم جملاتي را پشت سر هم اعلام کرد..
من شيرين عبادي، مدافع حقوق بشر اعلام مي کنم که در ايران سلول انفرادي است و سلول انفرادي شکنجه است. من وقتي به انفرادي رفتم بيماري لکنت زبانم که در دوران کودکي معالجه شده بود به سراغم آمد. آنگاه رو به مهندس سحابي کرد و گفت آقاي سحابي، شما اسطوره هستيد و مبارز قديمي که مقاومت کرديد. سپس گفت آقاي شاهرودي 6 ماه پيش اعلام کردند که سلول انفرادي تخريب شده و جمع آوري شده اما بازهم به کار گرفته شد، سئوال من اين است که چرا عليرغم دستور رئيس قوه قضائيه بازهم سلول انفرادي بکار گرفته شد. شيرين عبادي انسان را لايق کرامت و حيثيت ذاتي برشمرد که هيچ کس نبايد معترض به انسان و حقوق انسان گردد. در پايان خانم عبادي بيانيه کانون را قرائت کرد.

متن كامل بيانيه‌ي كانون مدافعان حقوق بشر

جوامع بشري هر يک با چالشهاي ويژه خود مواجه است و چالش ويژه جامع در حال گذار به سوي جامعه مدني نقض حقوق بشر است و اين معضل است که ايرانيان با آن ميستيزند. از آنجا که دولتها نقش آفرينان اصلي حرمت حقوق بشر و يا نقض آنند، مسئوليت اصلي ترويج و يا محدود شدن آنرا نيز برعهده دارند و در جوامع در حال گذار به سمت دموکراسي، فعالين حقوق بشر در نوک اين ستيز قرار دارند. آنان بايد پذيراي زندان، محروميت از حقوق اجتماعي و ساير هزينه هايي شوند که مبارزه در راه اعتلاي حقوق بشر آنرا مطالبه ميکنند. در ميان اين هزينه ها، سلول انفرادي که آغوشي هميشه باز براي فعالين حقوق بشر دارد، اسلحه اي رعب آور و خوفناک در دست دول ستيزنده با حقوق بشر است آغوشي که حيثيت و کرامت بشر را به مخاطره مي افکند و چون با ساير انواع شکنجه متفاوت است از آن بعنوان شکنجه سفيد ياد ميشود.
بيش از 60 معاهده حقوق بشري با آزادي هاي مندرج در منشور جهاني حقوق بشر تخصيص يافته که مديريت دادگستري در زمره آنان است. سلول انفرادي پديده اي است که زائيده مديريت دادگستري و چگونگي اين تدبير است. کانون مدافعين حقوق بشر بر آن است که استقلال قاضي شرط اوليه گريز از فاجعه سلول انفرادي است و مديريت دادگستري دليل اين استقلال شمرده ميشود. اگر افراد قدرتمند و شيفته قدرت قضات را نسب کنند سلول انفرادي فرا راه تمامي آزادي خواهان و منجمله فعالين حقوق بشر است و آنان در تاريکي و تنهايي سلول انفرادي منش انساني خود را از کف داده و تبديل به ابزاري در دست بازجو ميشود. از اين رو است که نظامهاي بريده از مردم خود با سلول انفرادي پيوندي گسست ناپذير دارند. تمامي مصاحبه هاي حاکي از ندامت و پشيماني بعد از سلول انفرادي خود زائيده سلول انفرادي است. کانون مدافعين حقوق بشر با برگزاري اين کنفرانس و ساير اقدامات خود بر آن است که اين پديده شوم را در اذهان جامعه بين المللي طرح و طرد نمايد.

28 دی 1383
کانون مدافعان حقوق بشر

Return to Document Page