|
منیرطه
آنکه
پیشانیِ
بلند دارد
برخواهد
خاست
یک
روز ملت
ایران پارک
ملت را خواهد
ساخت ،
به
بزرگیِ
هر آنچه
ایران است .
گلبوته
های دشت های
آزاد را بر
چهره اش
خواهد نگاشت
.
سبزه
زار ها را در
دامنش خواهد
کاشت ،
و
رنگین کمان
را بر سرش
خواهد
افراشت .
بچه
ها با آب پاش
های سرخشان
سبزه ها را
آب خواهند
داد .
بزرگ
ها آب فواره
ها را تا
پنجۀ آفتاب
خواهند
کشاند .
آفتاب
کفش های
طلائیش را
خواهد پوشید ،
و
برای پروانه
ها خواهد
رقصید .
پروانه
ها دُورِ گل
ها خواهند
چرخید ،
و
بچه ها به
دنبالشان
خواهند دوید
.
آنکه
پیشانی بلند
دارد بر
خواهد خاست .
و
پای خواهد
کوفت .
جوانان
به او خواهند
پیوست .
پیران
بر جای
نخواهند
نشست .
آسمان
از سرِ شوق
خواهد گریست
.
زمین
شادمانه
خواهد زیست .
کبوتر
ها آزادی را
نقاشی
خواهند کرد .
|