|
منیر
طه
ای صنم
سینه سپر ساخته ای ای صنم
دست بر افراخته ای ای صنم
آتشِ می در رگِ جان ریخته
مست برون تاخته ای ای صنم
در سر و دستارِ نگونسارِ شیخ
پنجه در انداخته ای ای صنم
چوب به ما تحت و به فرقِ سرش
تیغِ دو سر آخته ای ای صنم
گِردِ تنش زلفِ جلیپات را
تافته
،
بنواخته ای ای صنم
پُتک گرانبار هماوردیت
آخته ، بگداخته ای ای صنم
آمده ای بادِ بلا در کَنی
بادیه نشناخته ای ای صنم
شیخ به تنگ آمده از عشوه ات
وه که چه پرداخته ای ای صنم
شیوۀ چَشمت ره دین می زند
با که نظر باخته ای ای صنم
اینهمه عنتر صفت سِفله را
منترِ خود ساخته ای ای صنم
ونکوور ، آگوست
2009
–
مرداد
1388
|